Relevanter dan ooit

Aandachtige lezers van dit blog vragen zich ongetwijfeld af waarom het zo lang stil is gebleven op Mediatingeconomics. De reden hiervoor valt hier te vinden.

De laatste maanden heb ik mij volledig gestort op de Oostenrijkse theorie van de conjunctuurcyclus. Hier en daar op dit blog heb ik deze inspiratiebron al vermeld. Oostenrijkse economen – die lang niet allemaal uit Oostenrijk afkomstig komen, maar zo genoemd worden omdat de wortels van deze school tot daar terug gaan – hebben een vrij unieke blik op het op en neer deinen van de wereldeconomie en de wispelturigheid van het banksysteem.

Sommige commentatoren geloven dat er specifieke redenen waren voor de laatste economische crisis. Het Oostenrijkse antwoord hierop is dat vooral de gelijkenissen met vorige crisissen benadrukt mogen worden. Hoewel alles stroomt en verandert, zijn de onderliggende instituties van onze gemengde economie nog altijd dezelfde.
In tegenstelling tot de meeste economen geloven Oostenrijkers ook niet dat recessies enkel en alleen veroorzaakt worden door te weinig ‘vraag’. Sterker nog, ze wijzen er op dat de laatste crisis het failliet heeft aangetoond van het idee dat meer consumptie dé te volgen uitweg uit recessies vormt. Oostenrijkers zien kredietgedreven consumptie  als de vijanden van duurzame groei. Ze waarschuwen dan ook de beleidsmakers die recessies willen ontkomen door nieuwe zeepbellen op te blazen.

Een van de belangrijkste Oostenrijkse economen was Friedrich August von Hayek. In de jaren ’30 van de vorige eeuw schreef hij uitgebreid over conjunctuur en groei. Tijdens de Grote Depressie was hij natuurlijk niet de enige die geïnteresseerd was in het waarom van economische crisissen. Ook J.M. Keynes, wiens naam en beleidspolitiek de laatste jaren weer opkwam en verdween, was in dit onderwerp geïnteresseerd. Hayek en Keynes verschilden echter fundamenteel van mening. Aan de discussie tussen Hayek en Keynes besteed ik uitgebreid aandacht in mijn masterproef. De luiere lezer kan ook gewoon naar de lezing kijken die ik eerder dit jaar over dit onderwerp heb mogen geven.  Ook andere discussies tussen Hayek en zijn tijdsgenoten passeren in mijn masterproef zelf de revue.

Sommige lezers stellen zich ongetwijfeld de vraag: waarom in vredesnaam tijd besteden aan theoretische discussies uit de jaren ’30?

Verschillende stemmen -links en rechts- gaan op om op een fundamenteel niveau na te denken over de aanpak en de theorieën van moderne financiële en monetaire economische wetenschap. Prominente economen willen de hand reiken naar de nazaten van grote denkers uit de jaren ’30. William White, van 1995 tot 2008 hoofdeconoom van de afdeling Monetaire Economie van de Bank for International Settlements, stelt sinds midden de jaren ’90 kritische vragen bij de doelwitten die centrale banken zich stellen. In 2006 publiceerde hij een kritische paper waarin hij de vraag stelt: “Is price stability enough?”.  Is het voldoende dat centrale banken stabiele inflatie nastreven? Deze vraag beantwoordt hij negatief. Achter een zich ogenschijnlijk stabiel (opwaarts bewegend) geaggregeerd prijspeil kunnen er volgens White ongeziene gevaren schuilen. Inflatie doet vaak ook ongeziene schade, zegt White. De inzichten van Oostenrijkse economen, die reeds tijdens het Interbellum waarschuwden voor een te eenzijdige focus op geaggregeerde prijs- en outputindices, vormen volgens White een vruchtbaar aanknopingspunt voor die commentatoren die de groei voor het uitbreken van de financieel-economische crisis van 2007-2010 beschreven als ‘ongebalanceerd’ of ‘onhoudbaar’. Hij roept dan ook op tot een “historical exegesis, to be extended in time, and thus in scope, to encompass the debate which took place before the occurrence of the Keynesian revolution”. Alleen samenwerking en theoretische openheid kunnen volgens White de economische wetenschap redden en de wereldeconomie behoeden voor een volgende ramp.

Mijn masterproef vormt een bescheiden stap in die richting. Indien de economen uit de (nieuwe?) neoklassieke synthese en de intellectuele erfgenamen van Ludwig von Mises en Friedrich August Hayek toenadering zoeken ligt een vruchtbare kruisbestuiving misschien wel in het verschiet. Het is of dit, of gedoemd zijn om dezelfde fouten opnieuw te maken.

Advertisements

2 reacties op Relevanter dan ooit

  1. […] er toenadering mogelijk is tussen Oostenrijkse en andere economen. Dat is ook de conclusie van mijn masterproef. Een noodzakelijke voorwaarde voor zo’n toenadering is natuurlijk wel dat er aan beide kanten […]

  2. […] zeer populair (zo’n 1,5 miljoen views). Altijd tof om te weten dat het onderwerp van mijn thesis nog sexy kan […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: